gr
A A A

Εναύσματα και πηγές έμπνευσης για τη δημιουργία του Προγράμματος

Η ιδέα για την εκπόνηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας, ειδικά μεταξύ ακαδημαϊκών δασκάλων, γεννήθηκε όταν ορισμένα μέλη της υπηρεσίας υποστήριξης της αναπηρίας του πανεπιστημίου Jagiellonian επισκέφθηκαν το πανεπιστήμιο του Cambridge στην Αγγλία, το οποίο παρείχε τέτοιου είδους εκπαίδευση. Έξι χρόνια πριν, αυτού του είδους η εκπαίδευση έμοιαζε πολύ μεγάλης σημασίας για την εκπαίδευση φοιτητών/τριών με διάφορες αναπηρίες. Αποτελούσε και ακόμη αποτελεί πραγματικότητα, ότι ακόμη και όταν ένας/μία φοιτητής/τρια εφοδιαστεί με τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες και προετοιμαστεί τέλεια ώστε να αποτελέσει κομμάτι της ακαδημαϊκής κοινότητας, εάν οι δάσκαλοί του/της δεν είναι σε ικανοποιητικό βαθμό ενήμεροι/ες για τις επιπτώσεις που προκύπτουν από την ιδιαίτερη αναπηρία του/της, η εκπαίδευση αυτού/ής του/της φοιτητή/τριας τελικά θα υπολείπεται και ενδεχόμενα θα περιορίζεται σε λύσεις βασισμένες σε στερεότυπα που χρησιμοποιούνται στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Στη διάρκεια των λίγων χρόνων όπου τα εκπαιδευτικά μαθήματα DARE υλοποιούνται στο πανεπιστήμιο Jagiellonian, έχει γίνει ξεκάθαρο ότι αυτό το σκεφτικό είναι σωστό και γι' αυτό, ως υπεύθυνος του προγράμματος, το πανεπιστήμιο μοιράζεται με άλλα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια την ιδέα του για συνεργασία μεταξύ φοιτητή/τριας, υπηρεσίας υποστήριξης της αναπηρίας του πανεπιστημίου και ακαδημαϊκών δασκάλων. Συγχρόνως, το πανεπιστήμιο Jagiellonian είναι ευγνώμον στους Βρετανούς εταίρους του για την ανταλλαγή των εμπειριών τους στη διαδικασία μεταφοράς τεχνογνωσίας, χάρη στην οποία, εδώ και μερικά χρόνια, το πανεπιστήμιο Jagiellonian και οι εταίροι του σε όλη την Ευρώπη έχουν αναπτύξει τα μαθήματα DARE και έχουν δημοσιεύσει πλήθος εκπαιδευτικών υλικών σχετικά με τις σύγχρονες μεθοδολογίες για τη δουλειά με άτομα με αναπηρίες.        

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, υιοθετώντας την προσέγγιση του κοινωνικού μοντέλου για την αναπηρία, αναγνωρίζει ότι είναι τα κοινωνικά και όχι τα σωματικά όρια των ατόμων με αναπηρία που τους κρατούν μακριά από το να απολαμβάνουν ίσα δικαιώματα και πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή. Η ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας, ειδικά των ακαδημαϊκών δασκάλων, στοχεύει,  πέρα από την κατανόηση της αναπηρίας ως ένα χαρακτηριστικό του ίδιου του ανάπηρου ανθρώπου, στη σαφή αναγνώριση ότι η αναπηρία είναι το αποτέλεσμα της αμοιβαίας αλληλεπίδρασης μεταξύ ενός ανθρώπου με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (π.χ. πρόβλημα υγείας) και του περιβάλλοντος του. Παράλληλα, το Α.Π.Θ., μέσω της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής και Υγείας, αναπτύσσει σειρά δράσεων για την ενίσχυση της προσβασιμότητας και τη διευκόλυνση της καθημερινής ζωής των φοιτητών και φοιτητριών με αναπηρία στο πανεπιστήμιο. Έτσι, σε συνεργασία με εθελοντές και εθελόντριες της ομάδας  προσβασιμότητας, λειτουργούν σήμερα δύο ειδικά διαμορφωμένα λεωφορεία για τη μεταφορά φοιτητών και φοιτητριών με κινητικά προβλήματα από τον τόπο κατοικίας τους στο Πανεπιστήμιο και το αντίστροφο. Επιπλέον, η ΕΚΠΥ συντονίζει δράσεις υποστήριξης φοιτητών/τριών με προβλήματα όρασης και ακοής, όπως η ψηφιοποίηση ή/και εκτύπωση συγγραμμάτων και σημειώσεων στη γραφή Braille και η διερμηνεία της ελληνικής νοηματικής γλώσσας.